Mensen die vinden dat ik een perfectionist ben, moet ik zwaar teleurstellen. Ik ben een 02. Knutselaar die constant op zoektocht is, naar zowel goede als foute dingen, in de allereerste plaats om er uit te leren, en ook om er iets mee of aan te doen.

Dat is een waanzinnig groot verschil met een perfectionist die zich juist niet kwetsbaar op stelt. Bij hem moet alles volgens de letter gebeuren waarbij hij alles hermetisch binnen zijn eigen cocon afschermt en geen enkele ruimte of mogelijkheid tot afwijken nog maar denkbaar is.  Met andere woorden: denken en uitvoeren zoals een robot.

Twee quotes van Brene Brown, Amerikaans onderzoekshoogleraar maatschappelijk werk en een straffe madam (vriendin van Oprah Winfrey): ‘Perfectionism is a self destructive and addictive belief system that fuels this primary thought: If I look perfect, and do everything perfectly, I can avoid or minimize the painful feelings of shame, judgment and blame.’ ‘Vulnerability is the birthplace of innovation, creativity and change.’

En nog eentje van Mark Lynas, Brits milieuactivist, auteur van Six Degrees Could Change The World: ‘If you focus only at the ideal solution, you end up with nothing. Perfectionism is the greatest enemy of the good.’

Als ik dat zo allemaal bekijk heb ik lichtjes de indruk dat ik niet in dat plaatje pas.

Dat ik de lat hoog leg is louter  om te trachten het optimale er uit te halen. ‘You call me a freak ? Excellent ! It’s my passion’. Ik neem graag mensen op sleeptouw om te trachten grenzen te verleggen. Daarbij vergt het moed om zich open en zelfs kwetsbaar op te stellen. Respect, vertrouwen en een gezonde dosis (zelf)kritiek zijn onontbeerlijk. En vooral: ‘Leave your ego at the door’.

Of zijn gemakzucht, slordigheid en onverschilligheid de ingrediënten die bij jouw en mijn verantwoordelijke job en dagelijks leven passen ?