Vooraf een waarschuwing aan je partner: eens je een muzikant in huis haalt is het om zeep ! Grappen als ‘Een muzikant is zoals een kleine die voor de eerste keer een snoepwinkel binnenwandelt’, ‘Elk goed huis heeft een gitaar, of twee, of drie, …’ en ‘Ik ben bang dat als ik sterf, mijn vrouw mijn gitaren zal verkopen voor de prijs die ik haar heb verteld’ zijn niet uit de lucht gegrepen, nietwaar.

Er bestaan volgens mij weinig zaken op de wereld waar er met zo’n fanatieke overtuiging wordt gesproken als over een (lievings)gitaar. En dat geldt zeker voor de gitaar die je (nog) niét hebt.

De prijzen zijn door de decennia heen meer dan behoorlijk gedemocratiseerd, maar degelijke kwaliteit moet je zeker niet gaan zoeken in de allergoedkoopste categorie, zoals met vele andere zaken. Er is ZO VEEL keuze en zowat elke dag komt er wel iets nieuws op de markt, zodat je het bos door de bomen niet meer vindt. Als je bijvoorbeeld in de Music Store in Keulen rondloopt ben je gemakkelijk voor één verdieping (van de vier) gemakkelijk een halve dag kwijt.

In ieder geval geldt deze regel voor élke gitarist: een versterker, box of pedaal zou je nog kunnen vervangen, voor je lievelingsgitaar zou je ongelukken kunnen doen. Stel dat je huis afbrandt (wat ik zeker en vast niemand toe wens), dan zal je die zeker als eerste meegraaien.

Langs de andere kant is er een magere maar zeer realistische troost: de ultieme gitaar bestaat niet ! Vraag eens aan een vrouw welke handtas zij het mooiste vindt, onder de voorwaarde dat ze er slechts één enkele mag bezitten. Dit is zo’n ontzettend subjectief onderwerp, dat je er nauwelijks uit geraakt.

Toch ga ik een poging wagen om uit te leggen wat mijn keuzes en vooral mijn bevindingen zijn, wat de pluspunten zijn maar ook de minpunten, en wat ik daar als oplossing voor gevonden heb (nothing is perfect).

Bij het publiceren van dit artikel heb ik 5 gitaren:
– Ibanez FGM 400 QM (2 exemplaren)
– Fender Roland G-5 VG-Stratocaster
– Eastcoast Stratocaster
– Cordoba Fustion Stage

En 3 basgitaren:
– Ibanez 25th Anniversary
– Sire Marcus Miller P7-4 2nd Generation
– J&D JB Vintage 1975

Op enkele seconden tijd kan ik elke gitaar beoordelen of ze me ligt of niet, enkel op basis van de arm. Uiteraard is dit zéér subjectief maar over het algemeen is dit voor mij wél het geval bij Ibanez. Dit geldt ook voor mijn Ibanez basgitaar die ik reeds meer dan 40 jaar heb en die voor mij een zeer all-round instrument is met een breed klank spectrum én … een zeer aangenaam spelende arm. Ik kan bijvoorbeeld absoluut niét op een Fender rosewood of een Music Man bas spelen, want daar breek ik bij wijze van spreken mijn vingers op.

Ik wou er ook nog even op wijzen dat de prijs / kwaliteit voor Ibanez gitaren over het algemeen vrij gunstig ligt. Als iemand absoluut op “een Fender” wil spelen, dan zal hij hoogstwaarschijnlijk behoorlijk dieper in zijn buidel moeten tasten, maar dan (en dat is uiteraard alweer zeer subjectief) vertoont de prijs / kwaliteit zeker een andere verhouding.

Goed, mijn allereerste degelijke sologitaar was de Ibanez FGM-400 QM (bouwjaar 1997). Dit is het laatste model dat door Ibanez als signature model voor Frank Gambale (mogelijk de grootste fusion-virtuoos die er rond loopt) werd gemaakt, want korte tijd later stapte hij over naar Yamaha. Van dit model zijn er slechts 400 gemaakt, en ik heb … twee exemplaren.

Reden: voor mij de allerbeste gitaar op àlle vlakken (en ik heb er heel veel in mijn handen gehad), maar een ramp als er een snaar springt, want dan ben je, door het Floyd Rose systeem, minstens een kwartier bezig om terug alles af te stellen.

Het enige wat ik heb laten aanpassen (en daar heb ik jàren over gepiekerd) zijn de gitaarelementen die ik allemaal heb laten vervangen door DiMarzio’s, wat ik ook heb laten doen in mijn Fender. 

Toch nog even vertellen dat ik enkele jaren geleden bijna een hartaanval kreeg: tijdens het opstellen in een tent waren door een windstoot mijn beide FGM’s naar voor gevallen, op een stenen vloer … Ik moet echt een bewaarengel hebben gehad want ik heb slechts één kleine kras gevonden. In ieder geval kan ik je garanderen dat er vele nachten volgden waarbij ik héél dikwijls bruut wakker geschoten ben.