Al sinds mijn 7 jaar speel ik muziek en van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat speelt er altijd wel een of andere deuntje door mijn hoofd. Ik kan mij trouwens moeilijk op iets deftig concentreren als ik eender welk muziekje op de achtergrond hoor. De term ‘oorwurm’ is hier aan de orde.

Muziek is de meeste universele taal die er is. Om het in de termen van onze goede vriend Jeff ‘Skunk’ Baxter (Steely Dan en Doobie Brothers) uit te drukken: ‘440Hz (the A tone) is 440Hz in anybody’s language. That’s why music is THE international language. It’s the start of communication beyond any other language.’

Maar net zoals we nog het liefst spreken en luisteren met ons eigen dialect, heeft elk individu een eigen voorkeur en interesse. Als je geen interesse hebt in bepaalde muziek zet je het stiller of zelfs af, of ga je er gewoon van lopen.

Het is opvallend dat ik anders naar muziek luister dan 99% van het universum. Voorlopig kom ik niet verder dan de drie-pijler ‘patronen – combinaties – variaties’. En dat zal zeker te maken hebben met die enorme bibliotheek die ik heb opgebouwd door te luisteren, te luisteren en nog eens te luisteren; noem het voor mijn part ‘onverzadigbaar stelen met je oren’.

Als muzikant zal je al dikwijls gehoord hebben ‘ken je klassiekers !’

Maar heb je je al ooit eens afgevraagd wat de reden zou kunnen zijn waarom een bepaalde song een klassieker is ?