Ja, ook dit passeert de revue. En tegelijkertijd maak ik van de gelegenheid gebruik om ook lichtjes uit de biecht te klappen.

Ik ben tot de trieste vaststelling gekomen dat de hype social media de echte communicatie compleet heeft verdrongen en dat de middelen het doel volledig hebben voorbijgestreefd. Deze massale verslaving had ik al jaren geleden zien aankomen en het is niet voor niets dat ik het altijd zeer bewust op afstand heb willen houden.

Ja, ik zit ook op Fakebook, maar louter en alleen voor muziektoestanden. Als iemand met politieke of anderen truut afkomt, zet ik die op 30 dagen blokkeren of kieper ik hem er definitief uit. 

Bij een vorige muziekgroep had ik vanaf dag één mijn kalendersysteem grondig toegelicht en gedemonstreerd en iedereen was onmiddellijk onder de indruk en men zou zeker en vast meewerken. ‘Zou’ …

Van één persoon kreeg ik het al de volgende dag, en na wat aandringen ook een tweede. Maar het werd zeer snel duidelijk wie de uitstellers zijn. Where have I seen this before ? En telkens zoooo voorspelbaar met welke onzin men afkomt.

Mijn vrouw heeft jaren bij een callcenter gewerkt en die maakten hitlijsten op met de ‘argumenten’ van de achterstallige betalers. Stonden met stip bovenaan:
– mijn hond heeft de faktuur opgepeuzeld
– de kleine heeft de faktuur weggegooid
– mijn computer is kapot

Zou het intussen verbeterd zijn ? Lichtjes twijfelachtig. Want ja, een godgansde dag filmpjes posten en prietpraat verkopen, maar één enkel (toch niet onbelangrijk) sms-ke of berichtje sturen in verband met je bezette dagen, hoe moeilijk kan dat toch zijn, nietwaar. ‘Smart phones, stupid people ?’ En na nog eens een poging van mijn kant alweer beloftes, excuses, uitstelgedrag, … Je kan er je klok op gelijk zetten.

Maar – ik ondertekende mijn berichten met ‘Zaag’ – heeft zijn lesje geleerd en loopt al lang niet meer in die val. Eenmaal, andermaal, noppes. En dan, ja, als er iets wordt misgelopen: pech !

Ooit had ik iets vaag doorgestuurd à la ‘er zit mogelijk iets aan te komen’.  Geen 2 minuten heeft het geduurd of ze waren er letterlijk allemaal als de kippen bij om vragen af te vuren. En als ik dan nogmaals een poging waag voor de bezette dagen krijg ik: ‘Druk, druk, druk, …’ Waarop mijn antwoord: ‘Tja, prioriteiten’ Sindsdien oorverdovende stilte. Een bal die onnodig in mijn kamp terechtkomt sjot ik terug: ‘no calendar – no opportunities’.

Het lijkt haast straffeloos dat pure onzin aangeprezen kan worden als de onvervalste waarheid. Verzinsels en halve waarheden zijn spectaculair en populair en worden met veel passie klakkeloos herhaald. Het internet is het ideale medium om dit soort onzin zo vaak te reproduceren dat het de echte feiten vervangt.

Ongeveer een eeuw geleden waren er posters, kranten en radio, en dat noemde men propaganda. Nu hebben we sociale media die veel interessanter en vermakelijker zijn dan dat ze belangrijk en accuraat zijn. 

Eigenlijk is heel die boel zwaar overgeheld naar de klassieke Brood en Spelen van in den tijd van Juul Cesar. Als je natuurlijk niks anders te doen hebt dan je de godganse dag bezig te houden met die kindertuin op steroïden. Roepen langs de zijlijn is nog nooit zo populair geweest. Gewoon pathetisch is het.

Het is bijna een unicum geworden om mensen te ontmoeten met een écht leven, die zich bezighouden met échte feiten.