Een belofte heeft geen enkele waarde als er niet het gepaste gevolg aan gegeven wordt, binnen de grenzen van de afspraak. 

Mocht er om welke reden dan ook toch iets nagelaten worden, dan is het een zeer belangrijk signaal dat het ASAP wordt recht gezet. Des te langer zoiets aansleept, des te meer het vertrouwen weg is, voor zover het al niet diep onder het vriespunt is weggezakt. Les bons comptes font les bons amis.

Er zijn veel verdedigingsmechanismen en tactieken, zoals rookgordijnen, afscherming, en dies meer. Zodra men de noodzaak voelt om iemand uit te schelden, te beschuldigen en/of te beledigen is er serieus wat mis.

Stel gewoon eens een simpele, respectvolle maar accurate vraag, zoals: “Hoe komt het dat je je niet aan de afspraken houdt ?” Als men zich daardoor beledigd voelt, neem dan niet eens de moeite om naar de zogenaamde redenen te luisteren. Dan is het gewoon overduidelijk, voor iedereen.

Trouwens, waarom zou je beschaamd moeten zijn om fouten toe te geven ? En waarom zou je daar moed voor nodig moeten hebben ? Just tell me why.

Voor zij die het een teken van zwakheid noemen en er kritiek op spuien, heb ik maar een boodschap: ‘YOU show me’.

En dan zal IK wel eens het kritische jurylid uithangen.