Ik heb heel lang een Trace Elliott basversterker met 15-inch speaker gehad, en die kon ik zowel voor bas als voor gitaar gebruiken, met andere basis settings uiteraard. De hoofdreden is dat mijn sound van mijn eindversterking zo neutraal mogelijk moet blijven, met andere woorden: zo min mogelijk of zelfs liefst géén vervorming. Een groot voordeel was dat die versterker een ingebouwde 12-band equalizer had waardoor ik perfect de ongewenste frequenties kon elimineren. Er zat enkel een 15-inch speaker in, dus zonder tweeter, want zoiets produceert een zeer vertekend beeld en is totaal ongeschikt voor gitaar.

Ook niet te versmaden, door de integratie van 2 open buizen ging het geluid bijna rechtlijnig door tot aan de andere kant van de zaal. Ooit de mensen van de P.A. op mijn dak gekregen tijdens een soundcheck in de toch niet kleine Genkse Limburghallen, terwijl ik zéker niet loeihard stond (doe ik trouwens nooit).

Na verloop van tijd begon ik mijn versterker als ‘monitor’ te gebruiken, enkel rechtstreeks naar mij gericht, zodat niemand anders er last van had. Een nadeel was dan weer dat, als ik in kleine gelegenheden speelde, ik veel moeite had om het zeer lage niveau zeer precies af te stellen om het nog wel duidelijk te horen maar niet in mijn oor te ‘blazen’ (door dat buizensysteem). En, niet te vergeten, klein en licht was dat ding zeker niet.

Zeer toevallig kwam ik een aantal jaar geleden op het spoor van een ZT Lunchbox. Zoek dat maar eens op, en kijk vooral naar de afmetingen. Toen ik hem kocht verstuurde ik volgend bericht: ‘Schat, ik kom straks met een brooddoos naar huis’. En inderdaad, groter is dat ding niet, inclusief een neutrale en zuivere sound, goed uitgebalanceerd van laag naar hoog, zonder vervorming, en wat een volume ! Niet voor niets ‘the loudest small amp in the world’. En de sound blijft onberispelijk rechtlijnig, ook al stuur je er een zwaar signaal door vanuit je pedalen.

Maar nu komt de klap op de vuurpijl: op mijn brooddoos zet ik pal in het midden een Shure 57 microfoon, rechtstreeks verbonden met de P.A., waar ik een volledige neutrale (‘flat’) afstelling vraag. Die truuk heb ik geleerd van The Eagles (zie 15. Groot / hard / luid).

Voor grotere podia hang ik er een box aan met een 12-inch Celestion Vintage 30 speaker in, maar die dient enkel om iets meer body en volume te hebben. Ik kan je garanderen dat er geen optreden voorbij gaat zonder dat ik bezoek krijg van nieuwsgierige gitaristen, die zich telkens afvragen hoe het in godsnaam mogelijk is dat ik met zoveel diverse klanken zo’n helder en vooral duidelijk geluid kan produceren.

Bovendien hebben de mensen van de P.A. geen werk aan mij. Zoals elders al vermeld duurt mijn soundcheck amper 40 seconden. En mooi meegenomen: zo’n twee brooddozen samen in één draagtas: inpakken en wegwezen.